Επιλογή Σελίδας

Τόμος 1, Τεύχος 1   Ιανουάριος – Απρίλιος 2017

Ροδιακά Aιγυπτιακά – Aegyptiaca

Μια εισαγωγή στις αιγυπτιακές εκφάνσεις της οικουμένης του 7ου και 6ου αιώνα π.Χ.

Παναγιώτης Κουσούλης
Αναπληρωτής Καθηγητής Αιγυπτολογίας, Διευθυντής του Εργαστηρίου για τον Αρχαίο Κόσμο της Ανατολικής Μεσογείου, Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Αιγαίου

 

Το 671 π.Χ. σηματοδοτεί την υπαγωγή, για πρώτη φορά, της Αιγύπτου στη μεγάλη αυτοκρατορία των Ασσυρίων, όταν ο διάδοχος του Σεναχερίμπ, Ασσαρχαδών (680-669 π.Χ.), εκστράτευσε εναντίον του τελευταίου Νούβιου φαραώ, του Ταχάρκα, και τον εκδίωξε από την Αίγυπτο. Εντούτοις, η ασσυριακή παρουσία στην Αίγυπτο δεν μακροημέρευσε. Ένας από τους τοποτηρητές του Ασσύριου βασιλιά στη Σάιδα του Δέλτα, ο Ψαμμήτιχος Α΄ —γιος του Νεχώ, από γένος Λίβυων μισθοφόρων— απελευθέρωσε την Αίγυπτο από τον ασσυριακό ζυγό και επανένωσε τη διηρημένη σε μικρές ηγεμονίες χώρα, εγκαθιδρύοντας την 26η ή Σαϊδική Δυναστεία. H Μεσόγειος ήταν η τότε οικουμένη και οι Έλληνες προηγούντο στην τότε «παγκοσμιοποίηση» με θεσμοποιημένο οικονομικό σύστημα που συντόνιζε τις χρηματικές ανταλλαγές, τις αγορές και τις επαγγελματικές εξειδικεύσεις. Η απελευθέρωση της Αιγύπτου συντελέστηκε με την αρωγή Ιώνων και Κάρων μισθοφόρων, τους οποίους είχε στείλει ο βασιλιάς της Λυδίας, Γύγης, ο οποίος ήθελε επίσης να απελευθερωθεί από την ασσυριακή επικυριαρχία. Περί το 570 π.Χ. ο φαραώ Άμασις προσέλαβε Έλληνες στην προσωπική του φρουρά στη Μέμφιδα, τους επονομαζόμενους «Ελληνομεμφίται». Οι Σάιδες φαραώ επέτρεψαν στους Έλληνες εμπόρους που ακολούθησαν τους μισθοφόρους να οργανώσουν εμπορικά κέντρα στο Δέλτα: αρχικά στη Βολβιτίνη, με την αρωγή των Μιλήσιων, και εν συνεχεία, στον Κανωβικό βραχίονα του Νείλου, τη Ναύκρατη.

Λέξεις ευρετηρίου: Αιγυπτιακά, 26η Δυναστεία, Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου, Ανατολική Μεσόγειος, Αίγυπτος, Ρόδος, Ιαλυσός, Κάμιρος, Λίνδος, πολιτισμικές αλληλεπιδράσεις

COPYRIGHT: © Θέματα Αρχαιολογίας, 2017

Επικοινωνία με τον συγγραφέα: kousoulis@aegean.gr

Volume 1, Issue 1  January – April 2017

Rhodian Aegyptiaca

Αn introduction to the Egyptian expressions of the ecumene of the 7th and 6th c. BC

Panagiotis Kousoulis
Associate Professor of Egyptology, Director of the Laboratory for the Ancient World of the Eastern Mediterranean, University of the Aegean, Department of Mediterranean Studies

 

In the absence of adequate written evidence in the early Iron Age, our knowledge of contacts in the Mediterranean usually stem from the study and evaluation of imports and their archaeologically visible influence in indigenous material horizons. Egyptian and egyptianising objects in the Aegean and the eastern Mediterranean, the so-called Aegyptiaca, distinctively reflect a rich and complex nexus of cross-cultural contacts between Egypt and the south eastern Mediterranean region via two main channels of communication: direct contact, mainly from the Asia Minor and East Greek areas with Egypt, and via the intermediary of Phoenician artifacts, that spread all over the Mediterranean during the orientalising and archaic periods. The Greek colony at Naukratis, in the Egyptian Delta, facilitated an undeniably great impact on one civilization to the other, which went both ways, as it is revealed in a variety of artistic and literary modes. The Aegyptiaca are somewhat related to the sacral field, but not exclusively restricted to it. Right from the start we can notice a complex interplay between the sacral, the political and economic field. Although no information on the ideological component of these votive offerings survives, the locally manufactured egyptianising objects clearly exemplify that Phoenician and Greeks had gained insight into Egyptian religious beliefs.

Key words: Aegyptiaca, 26th Dynasty, Early Iron Age, eastern Mediterranean, Egypt, Rhodes, Ialysos, Kameiros, Lindos, cultural interconnections

COPYRIGHT: © Themes in Archaeology, 2017

Author for correspondence: kousoulis@aegean.gr

Διαβάστε ή κατεβάστε ολόκληρο το άρθρο Ανάτυπο PDF